Skuteczne złożenie pozwu zależy przede wszystkim od tego czy dana sprawa mieści się w zakresie europejskich spraw o drobne roszczenia. Postępowanie w sprawie drobnych roszczeń, toczy się co do zasady w transgranicznych sprawach cywilnych i handlowych, jednak istnieje szereg ograniczeń i wyłączeń. Przede wszystkim, w przeciwieństwie do europejskiego tytułu egzekucyjnego i europejskiego nakazu zapłaty, w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń istnieje pułap przedmiotu sporu, który obecnie wynosi 5 000 EUR, w związku z czym roszczenia, których wartość przedmiotu sporu przekracza tę kwotę, są wyłączone z zakresu tego postępowania.

Wyłączeniem objęto sprawy podatkowe, celne lub administracyjne, jak również sprawy dotyczące odpowiedzialności państwa za działania i zaniechanie w wykonywaniu władzy publicznej. Poza tym sprawami drobnymi nie są sprawy dotyczące:

  1. stanu cywilnego, zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych osób fizycznych oraz przedstawicielstwo ustawowe osób fizycznych;

  2. praw majątkowych wynikających ze stosunków małżeńskich, testamentów i dziedziczenia oraz obowiązków alimentacyjnych;

  3. postępowania upadłościowego, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, postępowania układowego oraz innych analogicznych postępowań;

  4. ubezpieczeń społecznych;

  5. sądownictwa polubownego;

  6. prawa pracy;

  7. najmu lub dzierżawy nieruchomości, z wyłączeniem powództw dotyczących roszczeń pieniężnych;

  8. naruszenia prywatności i dóbr osobistych, w tym zniesławienia.

Z drugiej jednak strony, w przeciwieństwie do postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty, który ogranicza się do roszczeń pieniężnych, przedmiotem roszczenia dochodzonego w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń mogą być roszczenia niepieniężne. W tym postępowaniu można więc domagać się zaprzestania naruszeniu prawa, jak na przykład bezprawnego korzystania z naszej nieruchomości lub dążyć do zabezpieczenia spełnienia świadczenia, takiego jak dostawa towarów lub inny sposób wykonania umowy.

W kolejnym kroku, należy pamiętać, iż postępowanie w sprawach drobnych roszczeń jest zasadniczo postępowaniem pisemnym, które wszczyna się, stosując formularz A. Formularze pozwu należy niestety złożyć w języku sądu lub trybunału, w którym ma toczyć się postępowanie, jednak wcześniej warto sprawdzić czy w danym państwie członkowskim nie możemy toczyć postępowania również w innym języku, ponieważ niektóre państwa członkowskie są także przygotowane do przyjmowania pozwów w języku innym niż język urzędowy tam obowiązujący. Co istotne, wzory formularza A są dostępne w każdym języku urzędowym Unii Europejskiej (z wyłączeniem języku duńskiego), więc wypełniając pozew możemy posiłkować się wzorem w języku polskim.

We wzorze są instrukcje, które dotyczą tego, co powód powinien umieścić w formularzu i należy go wypełniać zgodnie ze wskazówkami. Warto przy wypełnianiu zwrócić uwagę szczególnie na dwa ważne punkty, które trzeba odpowiednio uzupełnić: uzasadnienie pozwu i wartość przedmiotu sporu. W „uzasadnieniu pozwu”, które znajduje się w części 8 wzoru, opisuje się roszczenie i bardzo ważne jest, aby każdy oddzielny element roszczenia, a także jego podstawa były wyrażone jak najbardziej precyzyjnie. Uzasadnienie powinno być poparte jak największą liczbą materiałów pisemnych, aby umożliwić sądowi, do którego wpłynie pozew, weryfikację wartości przedmiotu sporu, podstawy roszczenia i dowodów na poparcie roszczenia. W przeciwnym wypadku istnieje ryzyko, że sąd odrzuci pozew jako niezasadny lub co najmniej będzie wymagał od powoda przedstawienia dalszych informacji, co będzie wymagało czasu i opóźni postępowanie.

Określając wartość przedmiotu sporu nie bierzmy pod uwagę wszelkich wydatków, nakładów i odsetek dodanych do powództwa głównego. Jeżeli powództwo główne składa się z kilku elementów, należy je opisać osobno. Mimo że roszczenie ocenia się, nie uwzględniając odsetek, których dotyczy pozew, powinniśmy określić kwotę lub stopę odsetek, a także podstawę, od której narosły lub narastają odsetki związane z powództwem głównym, i należy to wskazać w ramce 7 pkt 7.4. Jeżeli jednak powództwo główne opiera się na żądaniu zapłaty odsetek, należy to wskazać w pkt 7.1 i na tej podstawie wartość przedmiotu sporu zostanie oceniona jako powództwo główne, mimo że dotyczy odsetek. Zwróćmy uwagę, że również w przypadku roszczenia niepieniężnego, należy określić wartość mieszczącą się poniżej pułapu finansowego europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń.

Podsumowując pamiętajmy, że konieczne jest przesłanie wraz z formularzem pozwu wszystkich niezbędnych materiałów uzupełniających w postaci dokumentacji dowodowej, które będą poświadczać wartość przedmiotu sporu oraz podstawę roszczenia. Przesyłając pozew ustalmy jeszcze czego i w jakiej formie będzie wymagał sąd w odniesieniu do materiałów uzupełniających, zwłaszcza dokumentów i innych materiałów, które można wykorzystać jako dowody. Nie wszystkie sądy akceptują bowiem zeskanowane lub inne kopie dokumentów i dany sąd może wymagać oryginałów, na podstawie krajowych reguł dowodowych. Nawet jeżeli sąd może przyjąć pozew w formie elektronicznej, przesłanie materiałów uzupełniających może nie być możliwe drogą elektroniczną i w związku z tym celowe byłoby przesłanie formularza pozwu wraz z dokumentami za pośrednictwem innych środków akceptowanych przez sąd. Dlatego wcześniej ustalmy jakie są możliwości składania nie tylko pozwu, ale i załączników, akceptowane przez państwo członkowskie w celu wszczęcia postępowania (za pośrednictwem poczty, faksu, poczty elektronicznej). 

 

Czytaj więcej

Jak wypełnić pozew o europejski nakaz zapłaty?

Przebieg postępowania w sprawie drobnych roszczeń

 

Data publiakcji: 30/05/2016

Data ostatyniej aktualizacji: 03/2019