Komisja Europejska zgodnie z wymogiem nałożonym na nią w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającego europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń w dniu 19 listopada 2013 r. przedstawiła dokument pt: „Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń".

 

W jego treści Komisja wskazała na szereg rozwiązań, które powinny zostać zmodyfikowane w stosunku do pierwotnej wersji rozporządzenia. Do najważniejszych zasługujących na podkreślenie należą:

  •  Podwyższenie górnego progu wartości przedmiotu sporu wyznaczającego zakres zastosowania rozporządzenia z 2000 euro do 10.000 euro; 
  • Rozszerzenie definicji spraw transgranicznych i zastąpienie dotychczasowego art. 3 definiującego sprawę trangraniczną jako sprawę, w której przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie sądu lub trybunału rozpatrującego sprawę; 

Zgodnie z propozycją Komisji rozporządzenie nie będzie miało zastosowania, jeżeli w momencie otrzymania formularza pozwu przez właściwy sąd lub trybunał wszystkie wymienione poniżej elementy, w stosownych przypadkach, znajdują się w jednym państwie członkowskim:

 - miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu stron;

 - miejsce wykonania umowy;

 - miejsce zaistnienia faktów, na których opiera się roszczenie;

 - miejsce wykonania orzeczenia;

 - właściwy sąd lub trybunał;

  • Zwiększenie wykorzystania elektronicznych środków komunikowania się m.in. w celu doręczenia dokumentów wymienianych pomiędzy uczestnikami procedury - doręczanie drogą pocztową i doręczanie drogą elektroniczną będą traktowane tak samo; 
  • Nałożenie na sądy obowiązku stosowania wideokonferencji, telekonferencji lub innych środków porozumiewania się na odległość do celów przeprowadzenia rozprawy i postępowania dowodowego; 
  • Zapewnienie górnej granicy opłat sądowych jednolitej dla wszystkich państw wykonujących rozporządzenie pobieranych z tytułu wszczęcia i przeprowadzenia postępowania; 
  • Zobowiązanie państw członkowskich do wprowadzenia środków płatniczych umożliwiających uiszczanie opłat sądowych on-line; 
  • Ograniczenie wymogu tłumaczenia zaświadczenia dotyczącego orzeczenia zawartego w formularzu D wyłącznie do istoty orzeczenia; 
  • Nałożenie na państwa członkowskie obowiązków w zakresie przekazywania informacji dotyczących opłat sądowych, sposobów uiszczania opłat sądowych i dostępności pomocy w wypełnianiu formularzy; 
  • Wprowadzenie w zakresie minimalnych standardów ponownego zbadania orzeczenia określonych w art. 18 rozporządzenia analogicznych zapisów do postanowień zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 4/2009 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych. 

Dowiedz się więcej: