Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2421 z dnia 16 grudnia 2015 r. daje możliwość, w sytuacjach w których spór objęty jest zakresem europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, wykorzystania tego postępowania jako kontynuacji postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty, w przypadku gdy pozwany wniósł sprzeciw wobec europejskiego nakazu zapłaty.

Przedstawiamy przewodnik po postępowaniu w sprawie wydania europejskiego nakazu zapłaty w Niemczech w pytaniach i odpowiedziach - przewodnik przedstawia wybrane zagadnienia, poruszone podczas warsztatów dla radców prawnych w ramach europejskiego projektu Me-CODEX.

Roszczenia transgraniczne można dochodzić w ramach postępowania krajowego lub w ramach jednego z postępowań europejskich. W sprawach transgranicznych istnieje bowiem możliwość dochodzenia roszczenia w europejskim trybie w ramach jednolitego postępowania wspólnego dla wszystkich państw członkowskich z wyjątkiem Danii.

Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty składany jest  na formularzu A, który stanowi załącznik nr I do rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty umożliwia wierzycielom dochodzenie bezspornych roszczeń wynikających z prawa cywilnego lub handlowego w ramach jednolitego postępowania z zastosowaniem standardowych formularzy.

Rozporządzeniem WE nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych, powołany został do życia Europejski Tytuł Egzekucyjny - instytucja prawa znosząca wymóg uprzedniego przeprowadzania postępowania o uznanie lub stwierdzenie wykonalności orzeczenia sądu państwa członkowskiego UE, ugody sądowej zatwierdzonej przez sąd lub zawartej przed sądem bądź dokumentu urzędowego w innym państwie członkowskim UE, w którym orzeczenie, ugoda, dokument mają podlegać wykorzystaniu.

Każdy przedsiębiorca prowadzący działalność za granicą (eksporter, importer, zamawiający usługi, czy wykonujący usługi, ) może znaleźć się sytuacji, kiedy jego zagraniczny partner nie rozliczy się lub nie wykona ciążącego na nim zobowiązania (nie dostarczy towaru, nie wykona usługi) W takiej sytuacji konieczne jest dokonanie wyboru odpowiedniego sposobu dochodzenia należności. Na tym etapie kluczowe jest posiadanie wyczerpującej wiedzy na temat instytucji prawnych jakie można wykorzystać. Dzięki temu podjęta decyzja, co do sposobu dochodzenia należności będzie w pełni racjonalna, uwzględniająca zarówno korzyści jak i koszty związane z każdym z dostępnych trybów postępowania.

Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty można wnieść w sprawach, po pierwsze, transgranicznych., czyli takich gdzie przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie sądu rozpoznającego sprawę. Po drugie, w sprawach cywilnych i handlowych. Po trzecie, w sprawach gdzie roszczenie jest pieniężne, już wymagalne i o określonej wysokości. 

Jeżeli otrzymaliśmy europejski nakaz zapłaty mamy prawo się temu sprzeciwić. Jako pozwani mamy możliwość wniesienia sprzeciwu w terminie 30 dni od doręczenia nam europejskiego nakazu zapłaty. Pusty formularz sprzeciwu w języku urzędowym pozwanego otrzymamy wraz z wydanym europejskim nakazem zapłaty. Europejskie postępowanie nakazowe jest w całości postępowaniem formularzowym, co oznacza, że zarówno pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty jak i sprzeciw są składane na formularzach, stanowiących załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty umożliwia wierzycielom dochodzenie bezspornych roszczeń wynikających z prawa cywilnego lub handlowego w ramach jednolitego postępowania z zastosowaniem standardowych formularzy