Jeżeli otrzymaliśmy europejski nakaz zapłaty mamy prawo się temu sprzeciwić. Jako pozwani mamy możliwość wniesienia sprzeciwu w terminie 30 dni od doręczenia nam europejskiego nakazu zapłaty. Pusty formularz sprzeciwu w języku urzędowym pozwanego otrzymamy wraz z wydanym europejskim nakazem zapłaty. Europejskie postępowanie nakazowe jest w całości postępowaniem formularzowym, co oznacza, że zarówno pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty jak i sprzeciw są składane na formularzach, stanowiących załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty umożliwia wierzycielom dochodzenie bezspornych roszczeń wynikających z prawa cywilnego lub handlowego w ramach jednolitego postępowania z zastosowaniem standardowych formularzy

 

Formularzem właściwym do wniesienia sprzeciwu jest formularz F (załącznik VI do Rozporządzenia WE nr 1896/2006), gdzie wskazane są wprost obowiązkowe elementy. Wypełnienie formularza nie powinno nastręczać żadnych problemów, ponieważ nie wskazujemy w nim żadnego uzasadnienia ani nie opisujemy dowodów. Pozwany nie ma obowiązku podawania jakiegokolwiek uzasadnienia ani też wskazywania odpowiednich dowodów. Wskazanie zarówno argumentów faktycznych i prawnych, jak i dowodów zostało przeniesione na kolejny etap postępowania, a więc już przed sąd rozpoznający sprawę w „zwykłym” trybie. Niemniej jednak, aby wnieść sprzeciw skutecznie, należy to zrobić w sposób prawidłowy.

Po pierwsze, sprzeciw należy wnieść w odpowiednim terminie. Termin do wniesienia sprzeciwu biegnie od daty doręczenia pozwanemu nakazu zapłaty. Wynosi on 30 dni i w tym czasie sprzeciw powinien zostać wysłany do sądu, który wydał europejski nakaz zapłaty. Chwilą wniesienia sprzeciwu do sądu będzie moment jego nadania. Obliczając terminy uwzględnić należy dni wolne od pracy, przy czym soboty w prawie europejskim są uznane za dzień wolny od pracy, co oznacza, że jeżeli koniec terminu do wniesienia sprzeciwu w europejskim postępowaniu nakazowym przypada w sobotę, to termin ten upływa następnego dnia roboczego, a więc dopiero w poniedziałek.[1]

Po drugie, należy dochować warunków formalnych, czyli wnieść sprzeciw na formularzu. Aczkolwiek nie jest to warunek, który trzeba bezwzględnie spełnić, ponieważ rozporządzenie nr 1896/2006 przewiduje, że sąd powinien wziąć pod uwagę też sprzeciw wniesiony w każdej innej formie pisemnej, jeśli został on wyrażony w jasny sposób. Jeżeli pozwany skorzysta ze wzoru, to ma jednak ułatwioną sytuację, ponieważ jest on krótki i składa się właściwie z trzech części. Pierwsza dotyczy sądu, który wystawił nakaz zapłaty. Druga część formularza, tak samo jak w pozwie, rozpoczyna się listą kodów określającą strony, gdzie wskazując dane konkretnej strony, czyli jej nazwę lub imię i nazwisko, musimy wskazać czy są to dane powoda (kod nr 1), pozwanego (kod nr 02), pełnomocnika powoda (kod nr 03) lub pozwanego (kod nr 04) bądź przedstawicieli ustawowych: powoda (kod nr 05) czy pozwanego (kod nr 6). W ostatniej części należy wskazać datę wydania europejskiego nakazu zapłaty, od którego wnosimy sprzeciw.

Jednak niezależnie od formy, sprzeciw musi być podpisany przez pozwanego lub jego przedstawiciela, niezależnie do tego czy jest składany w formie pisemnej czy elektronicznej. Poza tym, sprzeciw nie musi spełniać żadnych warunków formalnych, ponieważ może ograniczyć się do zwykłej negacji przedstawionego wobec pozwanego żądania, bez konieczności precyzowania powodów. Jednak warto pamiętać o minimalnych wymogach dla pism procesowych przewidzianych w prawie krajowym, tak aby sąd mógł nadać dalszy bieg sprawy. W przypadku Polski, Kodeks postępowania cywilnego, określa, że każde pismo procesowe, powinno co najmniej zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2) oznaczenie rodzaju pisma;
3) osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności;
4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5) wymienienie załączników.

Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty nie podlega opłacie sądowej.

Po trzecie należy mieć na uwadze fakt, że zasady dotyczące języka stosowanego w ramach europejskiego nakazu zapłaty są takie same w odniesieniu do odpowiedzi pozwanego, powództwa wzajemnego oraz odpowiedzi na nie. Dlatego sprzeciw należy złożyć w języku sądu lub trybunału, do którego wnosimy sprzeciw. Niektóre państwa członkowskie są także przygotowane do przyjmowania pozwów w języku innym niż język „urzędowy”. Informacje dotyczące tego, jakie języki są wymagane lub dozwolone, można znaleźć na stronie europejskiego atlasu sądowego.

Po czwarte, pozwany może wnieść sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty do sądu jego wydania, wykorzystując w tym celu tradycyjną formę papierową lub też inny środek komunikacji, pod warunkiem, że jest możliwość wykorzystania tego środka w państwie członkowskim, który wydano nakaz. Należy jednak wtedy pamiętać, że jeżeli sprzeciw jest składany w formie elektronicznej, to musi być on podpisany przy wykorzystaniu bezpiecznego podpisu elektronicznego akceptowanego w państwie, do którego kieruje się sprzeciw.

Konsekwencją wniesienia sprzeciwu jest przekazanie sprawy do rozpatrzenia w ramach zwykłego postępowania cywilnego, bądź w przypadku braku zgody powoda, zakończenie postępowania. Powód może bowiem formułując pozew wypełnić dodatkowo załącznik nr II do formularza A, gdzie informuje sąd, że nie wyraża zgody na kontynuację postępowania po złożeniu przez pozwanego sprzeciwu. Oznacza to, że jeżeli jako pozwany złożymy sprzeciw, to co do zasady postępowanie będzie kontynuowane przed właściwym sądem, zgodnie z zasadami zwykłego postępowania cywilnego. Jeżeli jednak powód wypełnił załącznik II do formularza A oraz dotarł on do sądu przed wydaniem nakazu zapłaty, to postępowanie na tym etapie się zakończy. My, jako pozwany, o tym czy powód wypełnił ten wniosek dowiemy się dopiero po wniesieniu sprzeciwu, ponieważ, informacje podane w załączniku II nie są przesyłane pozwanemu.


[1] Motyw 28 rozporządzenia 1896/2006: „Do celów obliczania terminów zastosowanie powinno mieć rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów (4). Pozwany powinien być o tym pouczony oraz poinformowany, że uwzględniane są dni wolne od pracy w państwie członkowskim, w którym położony jest sąd, który wydał europejski nakaz zapłaty.”

 

Czytaj więcej

Jak prawidłowo wypełnić pozew o europejski nakaz zapłaty?

 

25/05/2016