Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty składany jest  na formularzu A, który stanowi załącznik nr I do rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty umożliwia wierzycielom dochodzenie bezspornych roszczeń wynikających z prawa cywilnego lub handlowego w ramach jednolitego postępowania z zastosowaniem standardowych formularzy.

W formularzu wskazane są wprost obowiązkowe elementy pozwu, a każda część formularza rozpoczyna się listą kodów, którymi należy posługiwać się przy wypełnianiu odpowiednich rubryk. Bardzo istotne jest aby właściwie określić przedmiot naszego roszczenia oraz wyliczyć w sposób prawidłowy jego wysokość.

W pozwie możemy dochodzić konkretnej kwoty, ale również odsetek, kar umownych i zwrotu kosztów. W tym celu należy wypełnić odpowiednio części nr 6 – 9 pozwu.

Roszczenie główne wskazujemy w części szóstej, opisując co się na nie składa oraz okoliczności stanowiące podstawę roszczenia według kodów określonych w formularzu. Musimy tu określić walutę, w jakiej domagamy się spłaty oraz wysokość roszczenia zasadniczego, nie wliczając do niego ani odsetek ani poniesionych kosztów.

Jeżeli żądamy odsetek, to wypełniamy część nr siedem formularza A, gdzie zaznaczamy w jaki sposób są naliczane wskazując odpowiedni kod. Kod 01 oznacza stawkę odsetek określoną ustawowo. Kod 02 oznacza stawkę odsetek ustaloną przez strony umowy. W przypadku kodu 03 (kapitalizacja odsetek) wskazana kwota powinna stanowić podstawę obliczania odsetek w pozostałej części rozpatrywanego okresu. Kapitalizacja odsetek oznacza sytuację, w której narosłe odsetki doliczane są do kwoty podstawowej i taka łączna kwota staje się podstawą naliczania dalszych odsetek. Kod 04 wskazuje, iż podstawa jest stopa oprocentowania pożyczki/kredytu, a 05, że kwota została wyliczona przez powoda. W formularzu wskazuje się też skalę w jakiej są naliczane: A - w skali rocznej, B - w skali półrocznej, C - w skali kwartalnej, D - w skali miesięcznej, E - w innej skali. Kod musi więc składać się z odpowiednich cyfr (pierwszy wiersz kodów) oraz litery (drugi wiersz kodów). Na przykład jeżeli stawka odsetek została określona w umowie i została określona w skali rocznej, właściwym kodem jest 02A. Jeśli wymagane są odsetki naliczane do dnia wydania orzeczenia przez sąd, należy pozostawić niewypełnioną ostatnią rubrykę „do”. Jeśli natomiast domagamy się wyłącznie odsetek to one de facto stanowią roszczenie główne i wtedy je wskazujemy w części nr 6 formularza.

Warto pamiętać, iż w transakcjach handlowych w znaczeniu dyrektywy  2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wierzyciel wypełnił swoje zobowiązania umowne i prawne oraz nie otrzymał należności w odpowiednim czasie, jest uprawniony do odsetek za opóźnienia w płatnościach, bez konieczności przypomnienia, chyba że dłużnik nie jest odpowiedzialny za opóźnienie. Transakcje handlowe rozumiane są szeroko i oznaczają transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a organami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem. Wysokość odsetek jakie się należą za opóźnienia w płatnościach zależy od stopy referencyjnej, którą wskazuje dyrektywa. Dla państw członkowskich, których walutą jest euro, stopa referencyjna uzależniona jest od stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego ostatnich głównych operacji refinansowania albo krańcowej stopy procentowej wynikającej z procedur przetargu o zmiennej stopie procentowej dla ostatnich głównych operacji refinansowania Europejskiego Banku Centralnego. Natomiast dla państw członkowskich, których walutą nie jest euro stopy referencyjne ustalane są przez krajowe banki centralne. Ustawowe odsetki za opóźnienia w płatnościach są równe sumie stopy referencyjnej i co najmniej ośmiu punktom procentowym.

Jeżeli żądamy kary umownej to wypełniamy część nr 8 wskazując konkretną kwotę i wskazując umowę i konkretne ustalenia w niej wskazane.

Zwrot kosztów określamy w części nr 9, przy użyciu kodów, gdzie 01 oznacza opłaty sądowe, a 02 inne koszty. Rubrykę „inne koszty” należy wypełnić tylko w przypadku kodu 02, czyli gdy żądamy kosztów innych niż opłaty sądowe. Do takich innych kosztów zaliczają się wynagrodzenie pełnomocnika powoda lub koszty postępowania przesądowego, prób zawarcia ugody, czy ekspertyzy. Jeżeli powód wnosi o zwrot opłat sądowych, jednak nie zna ich dokładnej kwoty, może nie wypełniać rubryki „kwota”, która zostanie okreslona przez sąd w nakazie zapłaty. Koszty będą określone w walucie państwa, w którym znajduje się sąd określający ich wysokość.

Domagając się roszczenia pieniężnego musimy pamiętać o wypełnieniu pola nr 5.2, gdzie wskazujemy, w jaki sposób pozwany powinien nam zapłacić i jeśli wybraną opcją jest przelew, musimy podać informacje dotyczące naszego rachunku bankowego.

 

Czytaj więcej

Jak prawidłowo wypełnić pozew o europejski nakaz zapłaty?

 

31/05/2016