Postępowanie ma zastosowanie do transgranicznych spraw cywilnych i gospodarczych bez względu na rodzaj sądu, w przypadku gdy wartość przedmiotu sporu, z wyłączeniem wszystkich odsetek, wydatków i nakładów, nie przekracza 5.000 EURO w momencie wpłynięcia formularza pozwu do właściwego sądu lub trybunału. 

Przez sprawę transgraniczną rozumie się sprawę, w której przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie sądu lub trybunału rozpatrującego sprawę.

Celem jest uzyskanie wyroku zasądzającego w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń.

Postępowanie w sprawie drobnych roszczeń nie ma zastosowania w szczególności do spraw podatkowych, celnych lub administracyjnych ani dotyczących odpowiedzialności państwa za działania i zaniechania w wykonywaniu władzy publicznej. Dodatkowo nie ma zastosowania do spraw dotyczących:

  1. stanu cywilnego oraz zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych osób fizycznych;
  2. stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa lub związku uznawanego na mocy przepisów mających zastosowanie do takiego związku za mający skutki porównywalne do skutków małżeństwa
  3. obowiązków alimentacyjnych wynikających ze stosunku rodzinnego, pokrewieństwa, małżeństwa lub powinowactwa;
  4. testamentów i dziedziczenia, w tym obowiązków alimentacyjnych powstających w związku ze śmiercią;
  5. upadłości, układów i innych podobnych postępowań;
  6. ubezpieczeń społecznych;
  7. sądownictwa polubownego;
  8. prawa pracy;
  9. najmu lub dzierżawy nieruchomości, z wyłączeniem powództw dotyczących roszczeń pieniężnych; lub
  10. naruszenia prywatności i dóbr osobistych, w tym zniesławienia.

 

 

Opłaty: Wysokość opłat w poszczególnych krajach regulują przepisy krajowe.

Podstawowe informacje w tym zakresie dostępne na portalu e-Justice. 

 

 

Czas realizacji: Art. 5 rozporządzenia 861/2007 zakreśla ramy czasowe na czynności podejmowane przez sąd, pozwanego i powoda – czas trwania postępowania uzależniony od stanu faktycznego sprawy – w szczególności od tego, czy pozowany wniósł odpowiedź na pozew, czy mamy do czynienia z powództwem wzajemnym.

 

 

Wymagane dokumenty: Pozew złożony na formularzu A (który jest załącznikiem do Rozporządzenie (WE) Nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007) podając szczegóły pozwu, żądane sumy itd. z ewentualnymi załącznikam.  O dodatkowych dokumentach, które należy przedstawić decydują uregulowania danego kraju. Mogą być to:

  • informacje na temat rachunku bankowego celem uiszczenia opłaty sądowej,
  • dokument pełnomocnictwa,
  • dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,
  • dowód uiszczenia opłaty sądowej – chyba, że powód składa wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych.

Formularz A, jak i inne dokumenty, które mogą pojawić się w postępowaniu dostępne są naportalu e-Justice.

 

Podstawa prawna:

Rozporządzenie (WE) Nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (Dz. Urz. UE L z 2007 r., nr 199, s. 1). Należy również zapoznać się z treścią przepisów obowiązujących na terytorium danego kraju. Podstawowe informacje w tym zakresie dostępne są na portalu e-Justice.

 

Przebieg procedury:

Postępowanie w sprawie Drobnych Roszczeń ma na celu uproszczenie i przyspieszenie dochodzenia roszczeń cywilnych i handlowych o charakterze transgranicznym. Przebieg postępowania składa się z kilku kroków przedstawionych poniżej.

 

1. Złożenie pozwu

Pozew składany jest na formularzu A do właściwego sądu lub trybunału. W przeciwieństwie do postępowania w sprawie wydania europejskiego nakazu zapłaty wskazane jest dołączenie wszelkich dokumentów, które mogą być dowodami w sprawie. Państwa członkowskie zobowiązane są aby udostępniać we wszystkich sądach, w których istnieje możliwość wszczęcia europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, a także zapewniają dostęp do niego poprzez odpowiednie krajowe strony internetowe.

Właściwość sądu określa się zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa wspólnotowego, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 1215/2012.

 

2. Badanie pozwu

Sąd sprawdza, czy pozew spełnia następujące wymagania:

  1. czy pozew spełnia zakres zastosowania rozporządzenia WE nr 861/2007 określonym przez art. 2 Rozporządzenia;
  2. czy sprawa ma charakter transgraniczny;
  3. czy dochodzone pozwem roszczenie stanowi roszczenie pieniężne o oznaczonej wysokości, które jest wymagalne w chwili wniesienia pozwu;
  4. czy sąd jest właściwy do rozpoznania sprawy;
  5. czy pozew spełnia wymagania formalne - tj. w szczególności czy został złożony na formularzu, czy zawarto w nim wszystkie informacje niezbędne do wydania orzeczenia w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń.

 

3. Uzupełnienie i poprawienie pozwu

W przypadku gdy pozew wymaga uzupełnienia, skorygowania lub dostarczenia uzupełniających informacji lub dokumentów, sąd informuje powoda na formularzu B, wyznaczając mu termin na podjęcie działań.

W przypadku gdy wytoczone powództwo nie dotyczy spraw objętych zakresem zastosowania rozporządzenia WE nr 861/2007, sąd informuje o tym powoda. Jeżeli powód nie cofnie pozwu, sąd prowadzi postępowanie zgodnie z odpowiednimi przepisami proceduralnymi państwa członkowskiego, w którym prowadzone jest postępowanie.

 

4. Poinformowanie pozwanego

Po otrzymaniu prawidłowo wypełnionego pozwu, sąd w terminie 14 dni przekazuje pozwanemu informacje na formularzu C (część I), dołączając odpis pozwu oraz ewentualne załączniki.

 

5. Odpowiedź pozwanego

Pozwany składa odpowiedź w ciągu 30 dni, wykorzystując do tego formularz C (część II) bądź w inny sposób informuje sąd. Pozwany może załączyć własne wyjaśnienia, dokumenty,
a także wystąpić z roszczeniem wzajemnym.

 

6. Odpowiedź powoda

Sąd w terminie 14 dni od otrzymania odpowiedzi pozwanego przekazuje powodowi kopie odpowiedzi wraz z dokumentami uzupełniającymi. Jeśli zostało zgłoszone powództwo wzajemne, powód ma 30 dni na odpowiedź.

 

7. Wydanie orzeczenia

Sąd w terminie 30 dni od otrzymania odpowiedzi pozwanego lub powoda wydaje orzeczenie lub:

  1. żąda od stron przedstawienia dalszych szczegółowych informacji dotyczących powództwa w określonym terminie nieprzekraczającym 30 dni;
  2. przeprowadza postępowanie dowodowe (Sąd wydaje orzeczenie w terminie 30 dni od dnia zamknięcia rozprawy albo od otrzymania wszystkich informacji niezbędnych do wydania orzeczenia);

lub

  1. wzywa strony na rozprawę, która ma odbyć się w terminie 30 dni od wezwania.

 

Prosimy traktować niniejszy opis jako opis o charakterze ogólnym bowiem dotyczy stosowania rozporządzenia 861/2007 dedykowanego europejskiemu postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń, które jest stosowane w różnych krajach UE. Należy zatem brać pod uwagę, poza ww. rozporządzeniem także uregulowania krajowe.